pieprz i 3-etoksy-4-hydroksybenzaldehyd

Gdybym miała możliwość zmienienia czegoś w sobie, to chciałabym żeby poprawił mi się charakter. Rządzą mną bowiem humory, na przemian melancholia i cholera.
Gdy cholera - odruchowo zaciskam zęby i pięści tak że bieleją mi kostki i paznokcie wbijają się w poduszki. Mówię do siebie, Kasiutku i po co Ty się tak złościsz, przecież złość piękności szkodzi.
Gdy melancholia – mam napady cichego bezsensownego płaczu, dolor existentiae przygniata moje ramiona, aż do ziemi. Dlaczego ja? Dlaczego mi? Dlaczego mnie? I w ryk.
Na szczęście mam swoje sposobna uspokojenie.
Zanim zdradzę jakie pozwolę sobie na małą dygresję. Jeszcze w podstawówce przeczytałam „Pachnidło” Patricka Süskinda i wtedy naiwnie stwierdziłam, że chcę komponować zapachy. Jeszcze dziwniejsze, że przez całe liceum, mój zamiar nie zmienił się za bardzo i obecnie studiuję biotechnologię.
Mam przez to całkowicie zmienioną percepcję świata, bo wiem, że wszystko jest zdeterminowane chemicznymi i fizycznymi własnościami substancji. Chemia i fizyka stanową podstawę wszystkich nauk przyrodniczych, te dwie nauki stanowią zresztą podstawę nas samych.
Z młodości pozostał mi afekt do zapachów, zwłaszcza jeżeli wiem, że mogą one wywoływać w człowieku całą gamę emocji. Jedna rzecz, która w „Pachnidle” nie była podkreślona, to to że istnieją katalogi związków posiadających intensywny zapach, ale zakazanych ze względu na toksyczność, silne alergizowanie lub rakotwórczość, więc jakby się uprzeć zapachem można zabić.
Wracając do mojego sposobu, na mnie samą
sypię sobie którąś z moich pocieszających soli do kąpieli, zamaczam się i świat ma spokój ze mną na kilka godzin.
Ostatnio polecam mocca - aromat kawy zmieszanej z ciepłym mlekiem z odrobiną czekolady... Bardzo odprężająca kompozycja…